برای اندازه گیری میزان منفوریت احمدی نژاد نزد مردم ایران، راههای متعددی وجود دارد. علاوه بر شعارهایی که هر روز بر در و دیوار شهرهای ایران نوشته می شود یا شعارهایی که دانشجویان در دانشگاهها سر می دهند، یکی از ساده ترین راهها نگاهی است به واکنش طبیعی افکار عمومی به اقدام فرصت طلبانه یک هنرمند سابق که طرفداران زیادی هم در میان اقشاری از مردم داشت. واکنش مردمی که درگیر رقابت های حرفه ای یک هنرمند نیستند. واکنش مردم نسبت به این روبوسی، که علیرضا افتخاری را مجبور به ترک ایران می کند، به سادگی بیانگر عمق نفرت آنها از این پاسدار هزار تیر است. این واکنش یک جامعه زنده است، علیرضا افتخاری آدم چندان مهمی نیست، این پاسخی است به سمبل وحشیانه ترین سرکوب.

نبوی در کنار اسدالله لاجوردی مسئولیت خرد کردن زندانیانی را بر عهده داشته که بیشترشان بعدها در قتل عام زندانیان سیاسی روانه گورستانهای بی نام و نشان شدند.

پاسدار ابراهیم نبوى که خودش و ولى فقیه او می دانند که خون چند نفر را خودش در خدمت به امام جانى و ملعونش، بر زمین ریخته و چند نفر را با شلاق کبود وله کرده است دوباره " گاو گند چاله دهانش" را باز کرده که گویا کشتار زندانیان در سال ٦٧ مقوله یى است که باید فراموش شود و چون اکثر قربانیان این "جنایت علیه بشریت" إز مجاهدین و فدائیان بوده اند نباید به ولی فقیه و رژیم جنایتکار گیر داد،

"همایش ایرانیان"  یا نمایش عجز و درماند گی رژیم فروپاشیده و ولایت طلسم شکسته
 در رابطه با فهم بهتر این نمایش مضحک و مسخره بهتر است  یه این سوالات پاسخ  دهیم:

1- چرا و به چه دلیل رژیم حاضر شد با هزینه زیادی از جیب مردم ایران چنین سیرکی  راه بیندازد؟
2- هویت  این یک مشت ارازل و اوباش و کاسه لیس و مفتخور شرکت کننده در این نمایش  چیست؟
3- نتیجه حاصل از این نمایش مسخره برای رژیم چه بود؟